αρχική  site map  επικοινωνία

Η ελληνίδα διευθύνει με όλο της το είναι


Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), 16.10.2000

Κριτική του Harald Budweg


Η ελληνίδα διευθύνει με όλο της το είναι

Το Forum του γερμανικού Μουσικού Συμβουλίου βοηθάει νέους διευθυντές ορχήστρας να πλουτιστούν με την απαιτούμενη εμπειρία

Η νεαρή ελληνίδα ανεβαίνει στην σκηνή της Phonixhalle του Mainz, πλησιάζει το πόντιουμ, παραμένει μερικές στιγμές σε μια στάση γεμάτη ένταση, σηκώνει την μπαγκέτα και ξεκινά. Για θαμώνες κοντσέρτων μια συνηθισμένη, οικεία στιγμή, θα έλεγε κανείς, η αρχή ενός έργου για μεγάλη ορχήστρα. Ένα ασύνηθες φαινόμενο ωστόσο διότι η, από την Θεσσαλονίκη προερχόμενη διευθύντρια ορχήστρας, είναι πολύ νεαρή και επιπλέον γυναίκα. Μια ορχήστρα που διευθύνεται από γυναικείο χέρι θεωρείται μέχρι και σήμερα στον μουσικό κόσμο τόσο σπάνιο φαινόμενο, όσο πριν από λίγο η παρουσία μιας κλαρινετίστριας στην Φιλαρμονική του Βερολίνου.


Έτσι αρχίζει το άρθρο του στην FAZ (Franfurter Allgemeine Zeitung) ο Harald Budweg και συνεχίζει περιγράφοντας την σημασία του Forum του γερμανικού Μουσικού Συμβουλίου παρουσιάζοντας τον Prof. Dr. Bernhard Kontarsky, υπό την καθοδήγηση του οποίου οι νεαροί διευθυντές ορχήστρας και η φιλαρμονική ορχήστρα του κρατικού θεάτρου παρουσίασαν έργα των Bela Bartok, Alban Berg και Igor Strawinsky, σαν ειδήμονα της μουσικής του 20. αιώνα
Στην συνέχεια αναφέρεται στους νέους διευθυντές ορχήστρας Kutson και Kubitz τονίζοντας την σιγουριά και την ευαισθησία με την οποία διηύθυναν τα δύσκολα έργα των Bartok και Berg τελειώνοντας με την διαπίστωση ότι:
"οι μικρές ελλείψεις που παρατηρήθηκαν στην διεύθυνση των δύο προηγουμένων συμμετεχόντων μαέστρων δε θα έπεφταν στην αντίληψη αν μετά το διάλειμμα δεν ανέβαινε στο πόντιουμ η από την Θεσσαλονίκη προερχόμενη ελληνίδα που ζει στο Βερολίνο για να διευθύνει την "συμφωνία σε τρία μέρη" του Iγκόρ Στραβίνσκι.
Η Ξανθοπούλου, που γεννήθηκε τον ίδιο χρόνο με τηνJudith Kubitz, παρακολούθησε τμήματα των Kurt Sanderling, Kurt Mazur και άλλων μεγάλων της διεθνούς μουσικής σκηνής και διετέλεσε πριν έξι μήνες βοηθός του Mario Venzago στην ομοσπονδιακή ορχήστρα νέων. Ο τρόπος διεύθυνσής της δήλωνε από τα πρώτα κιόλας μέτρα μία τελείως φυσική και χωρίς συστολές, ρέουσα σωματική έκφραση και η έντονη επαφή με τους μουσικούς διαπνεόταν από ένταση και συγκέντρωση. Και όλα αυτά σε ένα είδος μουσικής που από ρυθμική άποψη εμπεριέχει κάθε μορφής τεχνικές παγίδες, από τους μουσικούς απαιτεί υψηλή προσοχή και συγκέντρωση και επιπλέον είναι προγραμματισμένη χωρίς συναισθηματισμούς.
Σε καμία περίπτωση δεν απαιτεί το έργο αυτό του Στραβίνσκι την εκφραστική υπερχείλιση, αντίθετα απαιτεί το να φωτίσει κανείς με ακρίβεια τις σχέσεις μεταξύ των διαστημάτων της σύνθεσης που γενικά χαρακτηρίζεται από ένα στεγνό και σκληρό γενικό ήχο.
Η Λίζα Ξανθοπούλου, η οποία είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσει να απασχολεί τον μουσικό κόσμο, οδήγησε ένα έργο φαινομενικά πεζό σε αποθέωση. Τα χειροκροτήματα και τα μπράβο αφορούσαν κυρίως την ίδια και κατά δεύτερον την όχι καθημερινή επίδοση της Kρατικής Oρχήστρας του Mainz, η οποία διέθεσε την εμπειρία της."






active³ 4.7 · © 2000 - 2011 IPS Ltd · Όροι χρήσης