αρχική  site map  επικοινωνία

Ερμηνείες με θετική άποψη. - Η Λίζα Ξανθοπούλου διευθύνει την ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης.


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 13.10.2003

Κριτική του Αντώνη Ι. Κωνσταντινίδη

Ερμηνείες με θετική άποψη.
Η Λίζα Ξανθοπούλου διευθύνει την ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Πέρα από τις ζωντανές και θετικές ηχητικές εντυπώσεις που μας άφησε η ακρόαση της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Θεσσαλονίκης στην συναυλία που αυτή έδωσε στις 6 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής, το ηχηρό συναίσθημα της βραδιάς εξαντλούνταν για ακόμη μία φορά σε μία κοινότυπη πλέον διαπίστωση. Το συμφωνικό συγκρότημα του δήμου, παρά τα λειτουργικά και άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, εξακολουθεί στα χέρια επιδέξιων μαϊστόρων της ορχηστρικής τέχνης, να αποδίδει επιμελημένους καρπούς ερμηνείας και να αναδεικνύει τις αρετές των συντελεστών του, σε πείσμα όλων όσων θέλουν να τις αμφισβητούν.
Το πρόγραμμα της συναυλίας άνοιξε το Λυπητερό Βαλς του Sibelius. Το διαυγές ηχόχρωμα του συνόλου των εγχόρδων και ο λικνιζόμενος χορευτικός ρυθμός αναδείχθηκαν από την ορχήστρα ως μία καλοδεχούμενη αισθαντική και χρωματική εισαγωγή, ένα ανάλαφρο πρελούδιο της συναυλίας.
Την πετυχημένη βραδιά έκλεισε η Ιταλική Συμφωνία του Μέντελσον. Το έργο που αποτυπώνει ηχητικά κάποιες ταξιδιωτικές εντυπώσεις του συνθέτη, παρά την παραπομπή του τίτλου του, πολύ μικρή έχει σχέση με την λεγόμενη προγραμματική μουσική. Η χρησιμοποίηση από το συνθέτη καθαρών μελωδικών γραμμών, η διάχυτη αίσθηση της κίνησης και το ενορχηστρωτικά δημιουργούμενο περιβάλλον, επιδιώκει τη δημιουργία ατμοσφαιρικής διάθεσης και ζωηρών ηχητικών εντυπώσεων.
Το ρομαντικό υπόστρωμα και οι αρετές του έργου αναδείχθηκε με σαφήνεια και προοπτική από την καλοδουλεμένη ορχήστρα, που κέρδισε με τη συγκροτημένη εμφάνισή της θετικές εντυπώσεις.


Η μαέστρος Λίζα Ξανθοπούλου


Η μαέστρος Λίζα Ξανθοπούλου, μπορεί με ασφάλεια να υποστηριχτεί ότι κομίζει την μεγάλη τεχνική παράδοση του γερμανικού χώρου. Όχι όμως ως μία αντιγραφή προτύπων. Με τη σαφή και πλήρη καθοδήγηση της, επέβαλλε στην ορχήστρα συγκροτημένη άποψη επί των έργων, η οποία πολύ δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί. Πλαστική και αρχοντική στην κίνηση της, χωρίς περίσσιες και θεαματικές θεατρικότητες αλλά με δύναμη, ποιότητα και ευαισθησία, θύμισε αυτό που ίσως κάποτε μπορεί με ευκολία να ξεχνιέται. Η γνώση και η αξιοπρέπεια, σε συνδυασμό με την έλλειψη διάθεσης για φτηνούς συμβιβασμούς και η απόλυτη εκ φύσεως υφή της μουσικής επιβάλλουν σε πολλούς νέους συμπατριώτες μας το δρόμο ενός μοναχικού και δύσκολου αγώνα. Την περήφανη άρνηση μιας εγκλωβισμένης και κάποτε μίζερης ελλαδικής πραγματικότητας. Η επιτυχία της κ. Ξανθοπούλου μοιάζει να είναι υπό αυτό το πρίσμα μοιραία αναπόφευκτη. Όμως ίσως απλά να είναι έτσι, όσο φεμινιστικό και αν ακούγεται. Η μουσική, η εμπειρία, η προσπάθεια και η γνώση είναι γένους ... θηλυκού.






active³ 4.7 · © 2000 - 2011 IPS Ltd · Όροι χρήσης