αρχική  site map  επικοινωνία

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05.11.2007


Η Όπερα δεν μπορεί να είναι θυγατρική του Κ.Θ.Β.Ε.

«Η Ελληνίδα διευθύνει με όλο της το είναι», έγραφε το 2000 η εφημερίδα «Frankfurter Allgemeine Zeitung» για τη Θεσσαλονικιά αρχιμουσικό Λίζα Ξανθοπούλου. Παρ' όλα αυτά, η ίδια «ανέβαλε», όπως λέει, μια αρκετά υποσχόμενη διεθνή καριέρα για να αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της Οπερας Θεσσαλονίκης.

Έχει διευθύνει σημαντικές γερμανικές ορχήστρες όπως Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου, Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Στουτγάρδης, Συμφωνική του Μονάχου, Ορχήστρα της «Beethovenhalle», Κρατική Ορχήστρα της Φρανκφούρτης, «Landeskapelle Eisenach», Φιλαρμονική του Νέου Βραδεμβούργου, Συμφωνική Ορχήστρα της Νυρεμβέργης, Φιλαρμονική του Μπάντεν - Μπάντεν κ.ά.

Επέστρεψε, όμως, στη γενέτειρά της και ξεκίνησε να ανεβαίνει ένα ένα -και «από τις σκάλες»- τα 20 σκαλοπάτια που οδηγούν σε έναν ολοκληρωμένο οργανισμό όπερας. Διανύει ήδη τον τρίτο και τελευταίο χρόνο της σύμβασής της με την Όπερα Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται, όπως λέει, «στο τρίτο σκαλοπάτι».

Είναι η δεύτερη γερμανοτραφείσα στο τιμόνι δημόσιου καλλιτεχνικού οργανισμού της πόλης, μαζί με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, Μύρωνα Μιχαηλίδη και αποδεικνύει πως η γερμανική μεθοδικότητα, αυστηρότητα και πειθαρχία φέρνουν αποτελέσματα.

Την Παρασκευή η Λίζα Ξανθοπούλου παρουσίασε έναν κύκλο δραστηριοτήτων της Όπερας Θεσσαλονίκης, που συνεχίζονται για δεύτερη χρονιά και στόχο έχουν να διαμορφώσουν το κοινό και τους καλλιτέχνες του αύριο: το Παιδαγωγικό Πρόγραμμα 2007-2008. Αποτελείται από τα μουσικοπαιδαγωγικά εργαστήρια, την όπερα Η Έξυπνη του Karl Orff από νέους καλλιτέχνες και το 2ο Φεστιβάλ «Παις Οπερα» με διαγωνισμούς παραστάσεων, δρώμενων κ.λπ.

Ανακοίνωσε, επίσης, και τη νέα παραγωγή της Όπερας Θεσσαλονίκης, που θα ανεβεί στις 2 Φεβρουαρίου. Πρόκειται για την όχι και τόσο γνωστή όπερα του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο, Οιδίπους Τύραννος.

«Αλλά θα δοθούν μόνο επτά παραστάσεις, γιατί μόνο για τόσες μέρες βρήκαμε ελεύθερη τη σκηνή της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, ανάμεσα σε δύο παραγωγές του ΚΘΒΕ», μας λέει η Λίζα Ξανθοπούλου. «Ο χωροχρόνος είναι το κυριότερο πρόβλημά μας», επισημαίνει, «καθώς, και λεφτά να έχουμε, δεν μπορούμε να ετοιμάσουμε μια μεγάλη παραγωγή μέσα σε δύο μήνες». Έτσι, κύριος στόχος της γίνεται η αυτονόμηση της Όπερας Θεσσαλονίκης από το ΚΘΒΕ, κάτι που επιθυμεί και ο Νικήτας Τσακίρογλου.

Και τα παιδιά της Θεσσαλονίκης μυούνται με ποικίλες εκδηλώσεις στο λυρικό θέατρο με το φεστιβάλ «Παις Οπερα»

(Φωτογραφία) 

 

 

 

 

 

 

Στο δρόμο της αυτονόμησης

«Για να στηθεί και να λειτουργήσει η Όπερα Θεσσαλονίκης, πρέπει να γίνει πραγματικός οργανισμός. Να αποκτήσει δικό του προϋπολογισμό, προσωπικό, κτήριο. Αυτή τη στιγμή, νοικιάζουμε κοστούμια γιατί δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις μοδίστρες του ΚΘΒΕ, στο οποίο ανήκει η Όπερα Θεσσαλονίκης». Η αυτονόμηση βρίσκεται σε μάλλον καλό δρόμο. «Τον Φεβρουάριο κατατίθεται η πρόταση νόμου για την ίδρυση Κρατικής Όπερας Μακεδονίας - Θράκης», λέει. Μέχρι αυτό να γίνει πράξη, η Λίζα Ξανθοπούλου προτείνει στο ΥΠΠΟ μια μέση λύση, την αποκόλληση της Όπερας από το ΚΘΒΕ.

Προς το παρόν, η επιχορήγησή της αυξήθηκε από 760.000 σε 850.000 ευρώ και οι λοιπές ανάγκες καλύφθηκαν από το πρόγραμμα «Πολιτισμός» του ΥΠΠΟ και ευρωπαϊκά προγράμματα. «Χρειάζονται πραγματικοί πόροι για να λειτουργήσει η Όπερα Θεσσαλονίκης σαν οργανισμός. Για την παρουσίαση της Αΐντα στο Θέατρο Δάσους το καλοκαίρι, νοικιάσαμε τα πάντα και τους πάντες γιατί δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τους τεχνικούς του ΚΘΒΕ. Χρησιμοποιήσαμε εξωτερικούς εργάτες, νοικιάσαμε κοστούμια, χώρο αποθήκευσης, αναγκαστήκαμε να φέρουμε ορχήστρα εκτός Θεσσαλονίκης, επειδή οι δύο ορχήστρες της πόλης είχαν τις δικές τους συναυλίες. Αυτό σημαίνει εισιτήρια, ξενοδοχεία, φιλοξενία για πολλές μέρες. Ένα τεράστιο κόστος για μια παραγωγή που παρουσιάστηκε μόνο τρεις βραδιές, μια και το Θέατρο Δάσους είχε ήδη παραχωρηθεί για πολλές άλλες εκδηλώσεις».

Παρ' όλα αυτά, η Λίζα Ξανθοπούλου αισιοδοξεί καθώς βλέπει την ανταπόκριση του κοινού. «Ο κόσμος είναι αυτός που θα ασκήσει πίεση σε όποια πολιτική ηγεσία, για να αποκτήσει η πόλη έναν πραγματικό οργανισμό όπερας. Και το κοινό δείχνει ότι θέλει την όπερα στη Θεσσαλονίκη». Κάτι όμως που ίσως πάρει χρόνο. «Συνήθισα τις καθυστερήσεις. Η αρχή όμως έγινε. Και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω».

ΣΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ






active³ 4.7 · © 2000 - 2011 IPS Ltd · Όροι χρήσης