αρχική  site map  επικοινωνία

Μια συναυλία και ένα ρεσιτάλ με γυναικείο άρωμα - Η μουσική είναι γένους θηλυκού!


Από την αρχαιότητα η γυναίκα υπηρέτησε με αξιοσύνη την τέχνη των ήχων, είτε δημιουργώντας είτε ερμηνεύοντας. Αρκεί, βεβαίως, να της το επέτρεπαν οι συνθήκες. Ας αναλογιστούμε τη Σαπφώ, ας αναλογιστούμε, με το πέρασμα του χρόνου, την Κασσιανή, αλλά κυρίως την Ηγουμένη Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν (1098-1179), η οποία με την προσφορά της αφ' ενός μεν υπερτερεί όλων των συγχρόνων της, αφ' ετέρου δε απέδειξε ότι όταν οι συνθήκες δεν είναι αντίξοες, η γυναίκα μπορεί να μεγαλουργήσει.

Η συναυλία Το πρόγραμμα της συναυλίας της ΚΟΑ είχε παραδοσιακή μορφή. Σχεδιάστηκε με κυρίαρχο το γυναικείο στοιχείο, αλλά και έντονη την ελληνική παρουσία. Ελληνίδα η αρχιμουσικός -η Λίζα Ξανθοπούλου-, Ελληνίδα η πιανίστρια, σολίστ της βραδιάς -η Ναταλία Μιχαηλίδου-, Ελληνίδα η δημιουργός τού ενός από τα τρία έργα του προγράμματος -η Κωνσταντία Γουρζή-, που και τα τρία τους, βεβαίως, είχαν γυναικεία υπογραφή. Αυτό μάλιστα της Κωνσταντίας Γουρζή, το οποίο ήταν το εναρκτήριο, συντέθηκε ειδικά για τη συγκεκριμένη συναυλία, έπειτα από παραγγελία της ΚΟΑ και ήταν ένα εξαιρετικό από κάθε άποψη έργο. Σύντομο, με άποψη, εμπνευσμένο από μια εμβληματική γυναίκα της μουσικής, τη Μαρία Κάλλας, κρατά αδιάπτωτο το ακροαματικό ενδιαφέρον…..Η ερμηνεία του, η οποία συνοδευόταν από την προβολή των χαρακτικών, ήταν, πιστεύουμε, συνεπής προς το πνεύμα του έργου και επικυρώθηκε από την αγαστή συνεργασία της αρχιμουσικού με τους μουσικούς της Ορχήστρας. Κοντσέρτο της συναυλίας ήταν το πλέον αναγνωρίσιμο από εκείνα που έχουν συνθέσει γυναίκες: το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα σε λα ελάσσονα, έργο 7, της Κλάρα Βικ-Σούμαν….Η ερμηνεία του ευτύχησε από την καθάρια προσέγγιση της Ναταλίας Μιχαηλίδου. ….Καλά προετοιμασμένη και καθοδηγημένη η Ορχήστρα, συνέβαλε στο αξιομνημόνευτο της ερμηνείας. Από το 19ο αιώνα προέρχεται και η συμφωνία που ερμηνεύτηκε στο δεύτερο μέρος της συναυλίας. Πρόκειται για τη Συμφωνία σε φα ελάσσονα της Εμιλίε Μάγερ….. Τετραμερής, με τυπική, άτολμη ανάπτυξη, επιγονική στο σύνολό της, πληκτική, δεν διαθέτει στοιχεία που θα της δώσουν το δικαίωμα της διάκρισης. Μνημονεύεται μόνο επειδή τη συνέθεσε γυναίκα. Ήταν φανερή η προσπάθεια της Λίζας Ξανθοπούλου να εκμαιεύσει από το έργο κάτι το ιδιαίτερο. Παρά ταύτα, δεν μπόρεσε να προσδώσει κάποιο ενδιαφέρον σε ένα εξ ορισμού περιορισμένου ενδιαφέροντος έργο.






active³ 4.7 · © 2000 - 2011 IPS Ltd · Όροι χρήσης